Društvena antropologija

Društvena antropologija zasniva se na proučavanju veza i društenih sistema svojstvenih raznim ljudskim društvima. Ova vrsta istraživanja se bavi sa upoređivanjem društvenih sistema u vremenu i prostoru, sa ciljem da se razume sastav i karakteristike koje obeležavaju svaki oblik ponašanja. U ovom smislu, jedan od glavanih i  krajnih ciljeva Društvene antropologije jeste da doznamo zašto i kako  se ljudi različito ponašaju u zavisnosti od društva u kojem žive.

Iz onoga ranije rečenog proizilazi da postoji povećani interes za poznavanje oblika ponašanja, individualnih ili grupnih, u okviru institucije ili koji ućestvuju u društvenom sporazumu i organizacijama u čijoj unutrašnjosti je legitimno određeno društveno ponašanje kao što su: porodica, rodbina, brak, ekonomske, političke i pravne funkcije...

TEME ZA PROUČAVANJE:

• Svet odnosa. Čovek, njegova okolna sredina i njegov unutrašnji psihički svet.

• Religijski principi na nivou jedinke i društva. Psihološka porekla kultova posvećenih božanstvima i njihova potreba radi socijalnog preobražaja naroda.

• Ljudski problemi koji proizilaze iz socilalnog i psihološkog ropstva naroda. Manipulisanje ljudskih savesti posredstvom istorije.

• Inter-kulturalizacija i njene posledice. Materializam i spiritualizam. Religijski i društveni sukobi.

• Nesigurnest čoveka. Slobodan arbitar (samoodlučivanje) antičke i moderne kulture. Imaginacija kao moć. Fantazija kao bolest. Razlike.

• Vrednosti inteligencije. Mehanizmi društvenih promena. Društveno-političke implikacije.

• Ljudski personalitet. Čovek kao mašina. Vokacija (dar) ljudske osobe. Pojava imitacije i kreativnosti.

• Bogatstvo razumevanja nasuprot mehaničkom pamćenju.

• Doba ljudskih rasa. Čovečiji stav prema istorijskom preobražaju. Plima i Oseka socijalnih shvatanja. Sposobnost prilagođavanja ljudskog bića prema religijskim, političkim, i socijalnim stereotipima svake epohe.

• Transcendentnost filozofskih shvatanja u raznim dobima starosti ljudskog bića. Značaj etičke i filozofske osnove u detinjstvu, pubertetu i u toku mladosti čoveka. Prastari obredi u odnosu na doba plodnosti i njihov uticaj u teološkoj i kosmogonskoj koncepciji iz čovečije perspektive.

• Koncepti produktivnosti i njihova veza sa društvenim klasama u antičkom periodu. Vrste i sistemi vladavina. Teokratija i demokratija. Poreklo i posledice ovih sistema vladavina u istoriji čovečanstva.

• Podela bogatstava u antičkim društvima. Prelaz iz jednog društvenog statusa u drugi. Različiti motivi koji su doveli do rađanja i pronalaženja novih socijalnih kriterijuma.

• Pojam autoriteta i njegova veza sa filozofskim i religijoznim doktrinama u prastarim vremenima. Integrisanje raznih etničkih grupa i rukovođenje ovih po konceptu autoriteta. Posledice koje proizilaze.

• Apsolutne vrednosti i relativne vrednosti u okviru filozofskih i društvenih shvatanja minulih civilizacija. Proučavanje bojaznosti ljudske vrste i potreba za bezbednošću kao opruga (odskočna daska) za dobar socijalan i filozofski status.